Thursday, January 21, 2016

* အတၱမာနနဲ႔အမွန္တရား ..



* အတၱမာနနဲ႔အမွန္တရား ..
* * * * * * * * * * * * * * * * *
ပုစၧာတစ္ပုဒ္အတြက္အေျဖ႐ွာ
လိုေနတာအမွန္တရား
ဘယ္နားကပဲ႐ွာ႐ွာ
ရလာဖို႔ကအေျဖ ...
ထိပ္တိုက္ေတြ႔ဆံု
ျငင္းခံုေနတာနဲ႔ပဲ
အေျဖလည္းဘယ္ေျပး
ေရးေရးေလးပဲ႐ွိေတာ့တဲ့ေလႏုေအး
တေျဖးေျဖးနဲ႔ ၾကမ္းကုန္ၿပီ ...
အျမင္မတူတဲ့အမွန္တရား
မာနၾကားကေလးစားမႈ
အဖုအထစ္ေတြန႔ဲ
ခ်ိနဲ႔ေနတဲ့စိတ္ဓာတ္န႔ဲ
ခနဲ႔တဲ့တဲ့ စကားေတြသာ ပြင့္ထြက္လာ ...
ဘယ္မွာလဲေလးစားျခင္းေတြ
ပန္းေတြမေ၀ႏိုင္ဘူး
မီးေတာက္ေတြသာ ေတာက္ေနၾက ...
ခြန္းႀကီးခြန္းငယ္စကားလွယ္စစ္ထိုး
အက်ိဳးမဲ့တဲ့အျခင္းအရာနဲ႔
ခပ္ယဲ့ယဲ့သာက်န္ေတာ့တဲ့ခင္မင္မႈ
အဖုအထစ္ေတြနဲ႔ ၿပိဳက်ေတာ့မလို ...
အတင္မခံတဲ့က်ဴးစကားေတြ
အတၱမာနေတြအၿပိဳင္က်ဲ
မလဲမခ်င္းၿပိဳင္
မ႐ွင္းမခ်င္းၿပိဳင္
ဘယ္သူႏိုင္မလဲ
အဆံုးအျဖတ္ေတြၾကားက အကြဲကြဲအျပဲျပဲ ...
လက္၀ါးနဲ႔လက္ခံု
မတူ႐ံုနဲ႔
ျငင္းခံုေနမွာလား
လူၾကားလို႔မွမေကာင္း
တေစာင္းနဲ႔မ်က္ေခ်း
လက္တြဲေရးက ေ၀းခဲ့ၿပီ ...
ခင္မင္သူႏွစ္ဦး
ရင္ထဲမွာဆူးေတြနဲ႔
မကူးပါေစနဲ႔ အပူေတြ ...
လူေတြလူေတြ ...

ကိုယ္ထင္တာခုတင္ဟာေရႊနန္း
အယူ၀ါဒၾကမ္းႀကီးနဲ႔
ခုထိ လန္းေနတုန္းပါလား ...
အမွန္နဲ႔အမွား
ဘယ္သူကခြဲျခားေပးမလဲ
အတၱမာနေတြႀကီးစိုးေနသမွ်
ဘယ္သူကမွ အမွန္တရားနဲ႔ မနီးစပ္ႏိုင္ဘူး ...။
သက္ခုိင္ (ကိုယ္တိုင္ေရး ကဗ်ာ)

လူ႔စိတ္အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ



လူ႔စိတ္အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ
Dr Sri Dhammananda said:
In buddhism you cannot find commandment, no religious law, no religious punishments.
Religion don’t punish you, but your actions punish you. You have the face the consequences and it’s not the Buddha or religion punish you. You create that.
You create your own hell, you create your own heaven, nobody else can do that. Human life is the central in between heaven and hell, the other living beings are not in the central.
What does it mean?
Human mind is so advance very easily, they can develop their mind to experience heavenly bliss. Other living beings cannot do that so easily. Human mind are so clever, so crooked, so cunning, so selfish, can create any kind of dangerous cruel things very easily to create hell.
Other beings are not so cruel, not so wicked. They catch another animal for their food.
Survival for the foetus, for their living survival, they catch another being and satisfy.
But we human beings do not kill others just because we are starving. Today the whole world is a battle, a mad house. Why? Do you think they have no food to eat, no clothing, no shelter, no medicine? They are not killing others, they are not destroying other countries because of these. Mahatma Gandhi said this very clearly. He said:
“Here in this world, we have more than enough things for our needs, but we haven’t not enough things to satisfy our cravings. Now this is what is happening today.”
They are fighting for their extraordinary cravings. They want more power, more authority, more pleasure, not for their survival, nor contentment. Ananda Metta at 2:32 PM
(တစ္ပိုဒ္ခ်င္း တြဲလ်က္ျပန္ေပးခ်င္ပါတယ္)

ျမတ္ဆုရွင္ေရးသည္ .......



" နားထိုင္းႀကီး ၃-ေယာက္နွင့္တူေသာ Facebook User မ်ား *****
ဟိုးတုန္းက ေရႊဘလို႔အမည္ရတဲ့ နားထိုင္းႀကီးတစ္ေယာက္ ေတာထဲမွာ ဆိတ္ေက်ာင္းသြားသတဲ့ဗ်။ တစ္ရက္ဆိတ္ေက်ာင္းရင္း သစ္ပင္ေအာက္ ဝင္အိပ္ေနတာ ဆိတ္ေတြက အေဝးေရာက္ၿပီး ေပ်ာက္ ကုန္ေရာ ဆိုပါေတာ့။ လိုက္ရွာရင္း ထန္းေတာတစ္ခုထဲအေရာက္ ထန္းတက္ေနတဲ့ ေအာင္ဘုကို ေတြ႔ေတာ့----
" ဗ်ဳိ႕ထန္းေပၚကလူႀကီး က်ဳပ္ဆိတ္ေတြ ေပ်ာက္သြားလို႔ဗ်ာ အဲဒါ ခင္ဗ်ားက အျမင့္ကဆိုေတာ့ ျမင္ရမွာပဲ ေတြ႔မိလားဗ် " အေပၚက ေအာင္ဘုကလည္း နားထိုင္းဆိုေတာ့ ၾကားခ်င္ရာၾကားၿပီး လက္ညဳွိးႀကီးထိုးကာ " ေဟာဟိုးက မ်က္စိတဆုံး ျမင္ေနရတဲ့ထန္းပင္ေတြ ေတြ႔လားဗ်။ အဲဒါေတြ အကုန္လုံး က်ဳပ္ ေယာကၡမပိုင္တာ။ က်ဳပ္ပိုင္တဲ့ ထန္းပင္ေတြခ်ည္းပဲ " ေအာက္ကေမးသူ ေရႊဘကလည္း နားထိုင္းသူ ဆိုေတာ့ လက္ညဳွိးထိုးျပတဲ့ေနရာ သြားရွာပါေလေရာ။ ကံေကာင္းစြာနဲ႔ ေပ်ာက္သြားတဲ့ ဆိတ္ေတြ ျပန္ေတြ႔တာေပါ့။
" အင္း ထန္းသမား ေက်းဇူးေၾကာင့္ ငါ့ဆိတ္ေတြ ျပန္ေတြ႔တာ၊ ေက်းဇူးတင္လြန္းလို႔ဆိုၿပီး ဆိတ္က်ဳိးေလ းတစ္ေကာင္ သြားေပးတာေပါ့" " ဗ်ဳိ႕ ထန္းေပၚကလူႀကီး ခင္ဗ်ားေက်းဇူးေၾကာင့္ က်ဳပ္ဆိတ္ေတြ ျပန္ေတြ႔ၿပီဗ်ဳိ႕ ေက်းဇူးတင္လြန္းလို႔ ဆိတ္ကေလးတစ္ေကာင္ လက္ေဆာင္ေပးပါရေစ "
အေပၚက နားထိုင္းကလည္း ၾကားခ်င္ရာၾကားၿပီး - " အာ --- ခင္ဗ်ာဆိတ္က်ဳိးတာ က်ဳပ္နဲ႔မဆိုင္ဘူးေနာ္၊ က်ဳပ္ေခြးက ထန္းပင္ေအာက္မွာ အိပ္ေနတာ က်ဳပ္ေခြးကိုက္တာ မျဖစ္နိုင္ဘူး "
" ေနာင္ႀကီးရယ္ ဒီဆိတ္က်ဳိးေလးပဲယူပါ အေကာင္းေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ" စသည္ျဖင့္ နားထိုင္းခ်င္း ဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဘာမွမၾကားၾကဘဲ သူေအာ္ ကိုယ္ေအာ္ ျပန္ေအာ္ေနၾကဧ။္။ ေနာက္ဆုံး ထန္းတက္သမားက စိတ္တိုလာၿပီး ထန္းပင္ေပၚက ဆင္းလာကာ သူႀကီးအိမ္ ေခၚသြားေလ ေတာ့ဧ။္။
႐ြာသူႀကီး ဦးထူးကလည္း နားထိုင္းသူတစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာ မိန္းမနဲ႔အဆင္မေျပလို႔ ကြဲၿပီးကာစအခ်ိန္ - " ဒီမွာ သူႀကီးရယ္ က်ဳပ္ဆိတ္ေတြ ေပ်ာက္သြားတာ သူေက်းဇူးေၾကာင့္ ဆိတ္ေတြ ျပန္ေတြ႔ရတာ။ အဲဒါ ဇြတ္ျငင္းေနတယ္ဗ်ာ။ " ဟာ - မဟုတ္ဘူး သူႀကီး။ က်ဳပ္ေခြးက သစ္ပင္ေအာက္မွာ အိပ္ေနတာ။ က်ဳပ္ေခြးကိုက္တာ မဟုတ္ဘူး။ က်ဳပ္နဲ႔ဘာမွ မဆိုင္ဘူး" ဆိုၿပီး သူႀကီးေရွ႕မွာ အႀကီး -အက်ယ္ သူေအာ္ကိုယ္ေအာ္ ေအာ္ေျပာေနေလဧ။္။
သူႀကီးျဖစ္သူက ဘာမွမၾကားရေတာ့ " ေဟ့ေကာင္ေတြ မင္းတို႔ ငါ့ေရွ႕လာၿပီး တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ႔ လာနားခ် မေနနဲ႔။ ဒီမိန္းမကို လုံးဝ ျပန္မေပါင္းနိုင္ဘူးကြ " ဟု ဆိုေလေတာ့ဧ။္။
ဒီနားထိုင္းႀကီး ၃ ေယာက္ ဇာတ္လမ္းေလးလိုပါဘဲ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ လူမႈကြန္ယက္ Facebook ေတြေပၚမွာ ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ ဖြတဲ့သူေတြကလည္း ဖြသည္၊ ယုံတဲ့သူေတြကလည္း ယုံသည္၊ မန္႔တတဲ့ သူကလည္း ထင္ရာျမင္ရာ မန္႔ခ်င္သလို ဝင္မန္႔သည္။ သူ႔အရပ္နဲ႔ သူ႔ဇာတ္၊ သူတို႔ဟာနဲ႔သူတို႔ေတာ့ ဟုတ္လို႔ေနဧ။္။ နားထိုင္းႀကီးမ်ားနွင့္ ထူးမျခားနားပါတကား ------။

* ေနာင္တဆယ္ပါး .....



* ေနာင္တဆယ္ပါး .....
ျပည္ဗာရာဏ ၿမိဳ႔မစည္ပင္ ဇနသႏၲ မည္ရဘုရင္
အေလာင္းေတာ္ျမတ္ မိန္႔မွတ္ျပည္တြင္
ေဟာေဖာ္ၾကား ဆယ္ပါးေနာင္တပင္။

(၁) "ငယ္စဥ္ပညာ မသင္ျခင္း"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ငယ္စဥ္ကာလ သိပၸမ်ားစြာ
မသင္မၾကား မွတ္သားမရွာ
စီးပြားေရး၌ ဝန္ေလးေနာင္ခါ
ပူေၾကာင့္ၾက ေနာင္တျဖစ္တတ္စြာ။

(၂) “စီးပြားမစုျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ကံအားဉာဏ္အား စီးပြားႏုပ်ဳိ
ရွိပါလ်က္သား စီးပြားမသို
မရွာမွီးပဲ သက္ႀကီးရြယ္အို
ေနာင္တႀကီး ပူမီးဆိုက္လို႔ဖို။

(၃) “သူတစ္ပါးသားမယား ျပစ္မွားျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အရြယ္ရွိတုန္း ရယ္ျပံဳးေပ်ာ္ေပ်ာ္
မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း မေပါင္းမေဖၚ
သူ႔မယား၌ ေမွာက္မွားခြၽတ္ေခ်ာ္
စိုးရိမ္ရ ေနာင္တအပူေပၚ။

(၄) “သူတစ္ပါးခ်စ္ျခင္း ဖ်က္စီးျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
သူႏွစ္ဦးတို႔ အထူးခံုမင္
ခ်စ္ခင္ေအးခ်မ္း အကြၽမ္းတဝင္
ကြဲျပားေစေသာ ကုန္းေခ်ာမိလွ်င္
မွားေလစြ ေနာင္တပူဖို႔ျပင္။

(၅) “သူတစ္ပါးအသက္ သတ္ျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
မညႇာရက္စက္ သူ႔သက္ဇီေဝ
မ်က္မာန္ၾကမ္းၾကဳတ္ သတ္ပုတ္မိေခ်
ေနာင္ခါက်ေတာ့ ေတြးဆပူေစ
မွားေလျခင္း ပူျပင္းေနာင္တေတြ။

(၆) “မေပးလွဴျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဥစၥာဓန ေလာက္ငကုံလံု
သံုးေဆာင္ဖြယ္မ်ား ထင္ရွားအစံု
ေပါႂကြယ္ေ႒းလည္း မေပးလွဴတံု
ေနာင္ခါၾက ေနာင္တယူဖို႔ၾကံဳ။

(၇) “မိဘအား မလုပ္ေကြၽးျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ေက်းဇူးႀကီးလွ မိဘႏွစ္ဆူ
ေကြၽးေရးေမြးေရး အေလးမမူ
လုပ္ေကြၽးႏိုင္သား ပစ္ထားေသာသူ
စိတ္သာခ် ဒိ႒ေနာင္တပူ။

(၈) “မိဘစကား နားမေထာင္ျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ငယ္ရြယ္ခိုက္မို႔ အမိုက္တြင္တြင္
မိဘစကား ေထာင္နားမဝင္
ထင္ရာစိုင္းလို႔ ထင္တိုင္းေပ်ာ္ရႊင္
ေနာင္ခါေရာက္ စိတ္ေနာက္ေနာင္တပင္။

(၉)“ပညာရွိႏွင့္ မေပါင္းျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ပညာရွိေပါင္း သူေကာင္းသူေတာ္
ဆည္းကပ္ခ်ိန္လည္း မွီဝဲမေပ်ာ္
လိမၼာကင္းလို႔ မႈခင္းၾကံဳေသာ္
ေနာင္တႀကီး ဖိစီးပူဖို႔ေနာ္။

(၁၀) “ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မရွိျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ကုသိုလ္သိုက္မ်ဳိး စိုက္ပ်ဳိးထူေထာင္
မ်ားေအာင္ေပါင္းစု ေကာင္းမႈမေဆာင္
မ်က္ႏွာလႊဲလို႔ အျမဲေသြေရွာင္
ေနာင္ခါက် ေနာင္တပူမီးေလာင္။

ေနာင္တ ဆယ္ပါး တရားၾကည္ညိဳ
စြဲယူၾကပ္ၾကပ္ သိအပ္သကို
စိတ္ဝယ္စြဲလို႔ အျမဲပိုက္သို
ၾကဥ္ေရွာင္ၾက ေနာင္တပူမီးကို။

ေစတနာေကာင္းမွ လာဘ္ရ၏



* ေစတနာေကာင္းမွ လာဘ္ရ၏
* ေရွးအခါက ဘုရားေလာင္းသည္ ေပါက္ပင္ႀကီးတစ္ပင္တြင္ ရုကၡစိုးနတ္ ျဖစ္ေန၏။ ဆင္းရဲသား ပုဏၰား တစ္ဦးသည္ ေပါက္ပင္ႀကီး၏ ေျခရင္း အမႈိက္သရိုက္မ်ားကို ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္း၏၊ ပန္း၊ ဆီမီး၊ အေမႊးတိုင္မ်ားျဖင့္လည္း ပူေဇာ္၏၊ ထို႔ေနာက္... “ခ်မ္းသာစြာ အိပ္ရပါ၏ေလာ...ဟု ဆိုလွ်က္ ျပန္သြား၏”
တစ္ေန႔ ပုဏၰားအိုတစ္ဦး ေရာက္လာ၏၊ အို ပုဏၰားငယ္ စိတ္မရွိ ၾကားမႈမရွိသည့္ ေပါက္ပင္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ပူေဇာ္ရသနည္း...ခ်မ္းသာစြာ အိပ္ရပါ၏ေလာ-ဟု ေမးရသနည္း၊

* အဘပုဏၰား အကၽြႏု္ပ္သည္ ခ်မ္းသာလို၍ ပူေဇာ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္၊ ဤအပင္၌ နတ္မ်ားရွိ၏။ ထိုအခါ ပုဏၰားအိုသည္ ဖန္ဆင္းထားေသာ ပုဏၰားအိုအသြင္မွ နတ္အသြင္ ျပလိုက္သည္၊ ပုဏၰားငယ္ ငါသည္ ဤအပင္ေစာင့္ နတ္ျဖစ္၏၊ မေၾကာက္လင့္...သင့္အား ဥစၥာတို႔ကို ငါေပးအံ႔။ ထိုသို႔ေျပာဆိုကာ ေပ်ာက္ ကြယ္သြား၏။
 
* မၾကာမီ ပုဏၰားငယ္သည္ အိမ္ေအာက္မွ ေရႊအိုးမ်ားကို တူးေဖာ္ရရွိ၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိလည္း သံုးစြဲ၊ အလွဴအတန္းလည္းလုပ္၊ သီလလည္း ေဆာက္တည္ကာ ထာဝရခ်မ္းသာသြား ခဲ့ေပသည္။ ေစတနာ ေကာင္း၍ ပုဏၰားငယ္မွာ လာဘ္ဥစၥာမ်ား ရရွိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ (စတုတၳနိပါတ္ ပလာသဇာတ္)