* ဣ႒သုတ္
၄၃။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရွိခိုးလ်က္ တစ္ခုေသာ
ေနရာ၌ ထိုင္ေနေသာ အနာထပိဏ္သူေဌးအား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဒါယကာ အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္
ျမတ္ႏိုးအပ္သည္ ျဖစ္၍ေလာက၌ ရခဲေသာ တရားတို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳးတို႔တည္း။
အဘယ္ငါးမ်ဳိးတို႔နည္းဟူမူ-
ဒါယကာ အသက္ရွည္ျခင္းသည္ အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္၍ ေလာက၌
ရခဲ၏၊ အဆင္း လွျခင္းသည္ အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္၍ ေလာက၌ ရခဲ၏၊
ခ်မ္းသာျခင္းသည္ အလိုရွိအပ္ႏွစ္ သက္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္၍ ေလာက၌ ရခဲ၏၊ အျခံအရံမ်ားျခင္းသည္
အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္၍ ေလာက၌ ရခဲ၏၊ နတ္ျပည္တို႔သည္ အလိုရွိအပ္
ႏွစ္သက္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ကုန္၍ ေလာက၌ ရခဲကုန္၏။
ဒါယကာ အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ကုန္၍ ေလာက၌ ရခဲေသာ
တရားတို႔သည္ ဤငါးမ်ိဳး တို႔တည္း။
ဒါယကာ အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ကုန္၍ ေလာက၌ ရခဲေသာ
ဤတရားငါးမ်ိဳးတို႔ကို (ႏႈတ္ျဖင့္) ေတာင့္တျခင္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊
(စိတ္ျဖင့္) ေတာင့္တျခင္းဟူေသာ-အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း ရ၏ဟု ငါမဆို။
ဒါယကာ အလိုရွိအပ္ ႏွစ္သက္အပ္ ျမတ္ႏိုးအပ္ကုန္၍ ေလာက၌ ရခဲေသာ
ဤတရားငါးမ်ိဳးတို႔ကို (ႏႈတ္ျဖင့္) ေတာင့္တျခင္းဟူေသာ
အေၾကာင္းေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ (စိတ္ျဖင့္) ့ေတာင့္တျခင္း-ဟူေသာ
အေၾကာင္းေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ရသည္ျဖစ္ခဲ့မူ ဤေလာက၌ အဘယ္သူသည္ အဘယ္ သို႔ေသာ အရာ
မွ ယုတ္ေလ်ာ့ႏိုင္ေတာ့အံ့နည္း။
ဒါယကာ အရိယာတပည့္သည္ အသက္ရွည္ျခင္းကို အလိုရွိသည္ျဖစ္၍
အသက္ရွည္ျခင္းကို (ႏႈတ္ျဖင့္) ေတာင့္တျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ (စိတ္ျဖင့္)
ႏွစ္သက္ျခင္းငွါလည္းေကာင္း မထိုက္၊ ဒါယကာ အသက္ရွည္ ျခင္း၏ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း
အသက္ရွည္လိုေသာ အရိယာတပည့္သည္ အသက္ရွည္ျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္သည့္ အက်င့္ကို
က်င့္ရမည္။ မွန္၏၊ ထိုအရိယာတပည့္သည္ က်င့္အပ္ေသာ အသက္ရွည္ ျခင္းကိုျဖစ္ေစတတ္သည့္
အက်င့္သည္ အသက္ရွည္ရန္ ျဖစ္၏၊ ထိုသူသည္ နတ္သက္ရွည္ျခင္းကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊
လူသက္ရွည္ျခင္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း ရႏိုင္၏။
ဒါယကာ အရိယာတပည့္သည္ အဆင္းလွျခင္းကို အလိုရွိသည္ျဖစ္၍
အဆင္းလွျခင္းကို (ႏႈတ္ျဖင့္) ေတာင့္တျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ (စိတ္ျဖင့္) ႏွစ္သက္ျခင္းငွါလည္းေကာင္း
မထိုက္၊ ဒါယကာအဆင္းလွျခင္း ၏ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း အဆင္းလွလိုေသာ အရိယာတပည့္သည္
အဆင္းလွျခင္းကိုျဖစ္ေစ တတ္သည့္ အက်င့္ကို က်င့္ရမည္။ မွန္၏၊ ထိုအရိယာတပည့္သည္
က်င့္အပ္ေသာအဆင္းလွျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္သည့္ အက်င့္သည္ အဆင္းလွရန္ ျဖစ္၏၊
ထိုသူသည္နတ္အဆင္းလွျခင္းကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ လူအဆင္း လွျခင္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း
ရႏိုင္၏။
ဒါယကာ အရိယာတပည့္သည္ ခ်မ္းသာကို အလိုရွိသည္ျဖစ္၍ ခ်မ္းသာကို
(ႏႈတ္ျဖင့္) ေတာင့္တျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ (စိတ္ျဖင့္) ႏွစ္သက္ျခင္းငွါလည္းေကာင္း
မထိုက္၊ ဒါယကာ ခ်မ္းသာျခင္း၏အေၾကာင္း ေၾကာင့္လည္း ခ်မ္းသာကိုလိုေသာ အရိယာတပည့္သည္
ခ်မ္းသာကို ျဖစ္ေစတတ္သည့္ အက်င့္ကို က်င့္ရမည္။ မွန္၏၊ ထိုအရိယာတပည့္သည္
က်င့္အပ္ေသာ ခ်မ္းသာေစတတ္ေသာ အက်င့္သည္ခ်မ္းသာ ကို ရျခင္းငွါ ျဖစ္၏၊ ထိုသူသည္
နတ္ခ်မ္းသာကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ လူခ်မ္းသာကိုေသာ္လည္းေကာင္း ရႏိုင္၏။
ဒါယကာ အရိယာတပည့္သည္ အျခံအရံကို အလိုရွိသည္ျဖစ္၍ အျခံအရံကို
(ႏႈတ္ျဖင့္) ေတာင့္တျခင္းငွါ လည္းေကာင္း၊ (စိတ္ျဖင့္) ႏွစ္သက္ျခင္းငွါလည္းေကာင္း
မထိုက္၊ ဒါယကာ အျခံအရံမ်ားျခင္း၏အေၾကာင္း ေၾကာင့္လည္း အျခံအရံကိုလိုေသာ
အရိယာတပည့္သည္ အျခံအရံကို ျဖစ္ေစတတ္သည့္ အက်င့္ကို က်င့္ရမည္။ မွန္၏၊
ထိုအရိယာတပည့္သည္ က်င့္အပ္ေသာ အျခံအရံကိုျဖစ္ေစတတ္သည့္ အက်င့္သည္ အျခံအရံကို
ရျခင္းငွါ ျဖစ္၏၊ ထိုသူသည္ နတ္အျခံအရံကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ လူအျခံအရံကိုေသာ္ လည္းေကာင္း
ရႏိုင္၏။
ဒါယကာ အရိယာတပည့္သည္ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္လိုသည္ျဖစ္၍ နတ္ျပည္ကို
(ႏႈတ္ျဖင့္) ေတာင့္တျခင္း ငွါလည္းေကာင္း၊ (စိတ္ျဖင့္) ႏွစ္သက္ျခင္းငွါလည္းေကာင္း
မထိုက္၊ ဒါယကာ နတ္ျပည္တို႔၏အေၾကာင္း ေၾကာင့္လည္း နတ္ျပည္ကိုလိုေသာ အရိယာတပည့္သည္
နတ္ျပည္၌ ျဖစ္ေစတတ္သည့္အက်င့္ကို က်င့္ရမည္။ မွန္၏၊ ထိုအရိယာတပည့္သည္ က်င့္အပ္ေသာ
နတ္ျပည္၌ ျဖစ္ေစတတ္သည့္အက်င့္သည္ နတ္ျပည္ကို ရျခင္းငွါ ျဖစ္၏၊ ထိုသူသည္
နတ္ျပည္တို႔ကို ရႏိုင္၏ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
အသက္ရွည္ျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ အဆင္းလွျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊
အျခံအရံမ်ားျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေက်ာ္ေစာျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊
နတ္ျပည္သို႔ေရာက္ျခင္း ကိုလည္းေကာင္း၊ ျမင့္ျမတ္ေသာ အမ်ဳိးရွိ သည္၏
အျဖစ္ကိုလည္းေကာင္း၊ အဆင့္ ဆင့္ျမင့္ျမတ္ေသာေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း
ေတာင့္တ ေသာ အမ်ဳိးေကာင္း သားသည္ (ေကာင္းမႈကုသိုလ္တို႔၌ မေမ့မေလ်ာ့ရာ)။
ေကာင္းမႈတို႔၌ မေမ့မေလ်ာ့ ျခင္းကို ပညာရွိတို႔ ခ်ီးမြမ္းကုန္၏၊ မေမ့မေလ်ာ့ေသာ
ပညာရွိသည္အက်ဳိးႏွစ္ပါးတို႔ကို ရႏိုင္၏။
မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ အက်ဳိးစီပြါး၊ တမလြန္ဘဝ၌ ျဖစ္ေသာ
အက်ဳိးစီးပြါးဟူေသာ အက်ဳိးႏွစ္ပါးကို ရျခင္းေၾကာင့္ ပညာရွိကို ပ႑ိတဟူ၍ ဆိုအပ္၏။ (တတိယသုတ္။)
